همون آدمایی که دورن رو بیاری نزدیک، همین نزدیک دوستشون داشته باشی...

لحظه اول که وارد سالن همراه اول تو نمایشگاه تلکام میشیم، همکار هم مثل من هاج و واج نگاه می کنه. سالن خیلی شلوغه و همه چی پخش و پلاست. اون وسط هم یه آدم که لباس ربات پوشیده وول می خوره. میگم: اینجا چرا مثل شهر فرنگه؟ اون یکی همکار که اومده بررسی فنی، طبیعتا بین آدما پاس داده میشه و آخرش به یه شماره تلفن می رسه. با هم به گردش در شهر فرنگ ادامه میدیم و این وسط همکار دوم هر از چند گاهی میگه یه صدای بلندی میاد که رو اعصابه! میریم سوالاتمون رو می پرسیم و چیزی که نصیبمون میشه اینه که اینجا فقط ویترین همراه اوله و نیروی فنی ای تو نمایشگاه نیست. و اینکه ما کاری به R&D